Ga morgen naar het islamic ceramics museum op Zamalek. En op zoek naar de Drinkies op de 26th July street. Met een stop bij het Marriott hotel, gevestigd in een paleis.

Mijn leslokaal voor beide cursussenis op de begane grond aan de straatkant. We hebben altijd veel lol om de straatventers die luidkeels hun waren aanprijzen:bataaateees (piepers), bortuuuaaan (sinaasappels) Er wordt nog heel veel uitgevent. Ja pa, zelfs een melkboer op de fiets. Aan de bagagedrager zijn aan beide kanten melkbussen gemonteerd en de maten bungelen daar naast. Ik zag ook een mannetje dat enkel een soort Brillo (fijne staalwol om pannen e.d. schoon te maken) verkoopt. En een recycle-mannetje dat je 1 guinee (E 0,14) geeft voor oude spullen. De bakkersjongens op de fiets met ophun hoofd een groot blad met hoog opgetaste broodjes blijven een bezienswaardigheid. Al moet ik er niet aan denken dat brood op te eten: vergeven van de uitlaatgassen. HoezoVWA (voedsel- en warenautoriteit?). Je vraagt je werkelijk af of we er ooit in zullen slagen de CO2-uitstoot wereldwijd serieus terug te brengen. Cairo heeft meer inwoners dan Nederland en wat er hier allemaal de lucht in gaat is verschrikkelijk. Als ik thuiskom was ik meteen mijn handen met zeep: het water is zwart.

Afgelopen week Dreams from my father van Barack Obama gelezen. Ook in Egypte is racisme niet vreemd. De girls hadden gezichtspoeder gekocht en gingen het liefst geblanket de deur uit. En ze hebben naar Europese normen zo'n mooie teint. Vaak werd ze gevraagd waar ze vandaan kwamen. Dan bleek dat men ze op grond van hun tongval niet als Egyptisch herkenden. Ik zei een keer: nou, jullie zijn toch Nubisch (althans half: van vaderszijde). Mijn mond werd onmiddellijk gesnoerd. De grappen gaan hier sowieso over mensen uit Opper-Egypte (alles ten zuiden van de delta). Ik verbouw weleens Belgenmoppen en dat werkt. Mo voelt zich als zuiderling met afro-looks in Cairo absoluut niet op zijn gemak. Waarschuwt mij altijd voor alles en iedereen hier: ze bedriegen je.

Salaam.