De uitsmijter

Vrijdagmiddag om 16.00 uur stopte de Schipholtaxi voor mijn Nederlandse huis. Het Egyptische avontuur is helaas ten einde. Deze 25ste aflevering van mijn reislog is het laatste. Het kost me moeite, want eerlijk gezegd heeft zo'n weblog ook voor de maakster een verslavende werking. Als pleister op de wonde heb ik zojuist een fotoserie toegevoegd! Ik ga alle afleveringen printen en bundelen.

Wat is het ontzettend rustig op straat. En 's avonds is het zo stil hier. Geen ezels die onder je raam staan te balken (ongelooflijk dat er een geluid als van een scheepstoeter uit zo'n klein beestje komt). Zodra er één begint, geeft de volgende antwoord. 'Egyptian telephone', zegt Mo. Geen knorrende kamelen, die geen zinhebben om vette toeristen op hun rug te vervoeren. Geen muezzins, die van alle kanten oproepen tot het gebed. Geen buren die met forse herrie om 4.30 uur hun trucks laden met luchtballonnen en alles wat daarbij komt kijken om bij het krieken van de dag toeristen boven de Vallei der Koningen te laten zweven.

En Osama (de taxichauffeur uit Cairo) de me 10 dagen achtervolgde met sms-jes en telefoontjes (die ik nooit beantwoordde) zal wel op zijn neus kijken als de telefoon opeens wel wordt opgenomen en hij van Mo te horen krijgt dat hij eens op moet houden (Mo heeft mijn Egyptische SIM-kaart overgenomen omdat het zo'n mooi nummer is).

Ila liqa (tot ziens), Inshallah!

Bikam?

Beetje bij beetje verdient de cursus Egyptisch zich terug. Op de souk hier hebben ze er een handje van toeristen te tillen, ook bij normale producten als groente en fruit. Dat lukt ze bij mij niet meer. Vragen ze voor een pond tomaten (tamatim) en half pond komkommers (khuyar) 10 LE. Normale prijs 3 LE. Ik was al moe en geirriteerd en smeet de zak neer. Vervolgens naar de buurman (die dan gewaarschuwd is). Ze riepen nog: bikam, bikam? Hoeveel? Maar hun beurt is voorbij. Andere keer 1 kilo sinaasappels (bortuaan) en pond bananen (mooz). Normale prijs 3,5 LE. Vroeg 8. Ik wijs op het bordje met de prijs (in Arabische cijfers die niet de cijfers zijn die wij Arabisch noemen!). Beweerthij dat daar 15 LE kilo sinaasappelsstaat. Zelfsvoor Nederlandse begrippen duur (E 2). Dan roep ik dat ik inEgyptewoon, de nummers kan lezen en alle prijzen weet. Lekker puh.Hetlukt ook goed allerlei lieden die wat willen verkopen de stoppen met de mededeling'ana sakna fi Gezira' (ik woon in Gezira: mijn buurtje aan de overkant van de Nijl).

Mo heeft vandaag een trouwerij. Hagagg (chauffeur naar Hurghada vorig jaar). Geen Nubian party helaas, want vanwege het overlijden van een tante 2maanden geleden is die familie 1 jaar in rouw.Alleen moslimrituelen dus (en geen Johnnie o.i.d.).

De dieren hier missen Mutti.Ze probeerde iederezielige kat of hond (dubbelop) bij te voeren. Ook tijdens de heerlijke vismaaltijdna onze zeiltocht. Een stelletjehongerige honden heeft tot de laatste rijstkorrel alles opgegeten. Daar was trouwens ook een schattig muildier dat suikerriet uit haar hand mocht snoepen.Een muildier is een kruising tussen een paardenmerrie en een ezel. Grootte van een paard, vacht van een ezel. Een muilezelis eenkruising tussen een ezelin en een paardenhengst.

Ook debedelaars waren gelukkig met Mutti's aanwezigheid.

Mijn tijd hier gaat aflopen. Ik heb nog geen enkele behoefte om terug te gaan, maar de plicht roept. Vanavond moeten we weg uit de villa helaas. Part of the deal. Vriendenprijs (E 200 voor 10 dagen), maar dag eerder weg voor nieuwe huurders. We kunnen naar een andere huis.In de nachtvan donderdag op vrijdag om 3.00 uur naar hetvliegveld. Nog even chauffeur vinden.

Salaam

Villa-arrest

Vrijdagavond ongelukje gehad bij het afdalen van de trap naar de ferry. Linkervoet dubbelgeslagen. Verschrikkelijke pijn, voet dik en helemaal blauw. Sinds vrijdagavond dus gedwongen de villa niet te verlaten. Gaat iedere dag beter en nu heb ik per auto het internetcafe weer bereikt. Als ik vrijdag maar weer uit de voeten kan. Ik heb natuurlijk mijn verlengde visum, dus langer blijven kan altijd nog... Nee Jos, maak je geen zorgen.

Mutti is nach Hause gegangen. Alle tijd om mijn grote boekenvoorraad aan te spreken. Nu de rust voor het grote werk van Edward Said 'Orientalism', dat sinds kort in het Nederlands is vertaald (Orientalisten). (Het lukt me nog steeds niet om trema's te maken).

Gisteravond zagen we aan de overkant Luxor Tempel met bijzondere verlichting. Op Egyptische tv life loting aldaar vanWorldcup Football junioren 2009. Tempel gevuld met VIP's.

De aanwezigheid van Johnnie in de villa zorgt voor aanloop. Gisteravond Adam (oude bekende van Didi&Dodo). Er is flink gekaart. Een spelletje dat Mo mij afgelopen week ook had geleerd. Mo is een goede kaarter. Tijdens het bezoek van een andere vriend (Ahmed) eerder deze week kreeg hij mij zo ver in de kleine uurtjes bridge uit te leggen. Hij vraagt al jaren om het hem te leren, maar dan zeg ik hem dat het veel te moeilijk is om dat zo even te doen. Het principe heeft hij al meteen goed door. Volgens mij heeft hij beslist talent. We zullen nog 2 mensen moeten charteren. Die andere vriend bracht ook een tasje dat Mutti in een restaurant was vergeten. Ik belde Mo toen we ontdekten dat ze dat tasje vergeten was. Hij belde vervolgens Ahmed, die een winkel heeft naast restaurant Ali Baba. Die riep vervolgens dat hij ons daar had gezien en dat hij mij nog had gewaarschuwd dat mijn rugzak niet helemaal gesloten was. De wereld was weer piepklein.

Salaam

Johnnie

Johnnie is een graag geziene gast in Egypte. Johnnie? Welke Johnnie? Johnnie Walker.

Hilde had op mijn verzoek wat flessen meegenomen. Bij aankomst in Egypte mag je binnen 48 uur 4 eenheden alcoholische dranken tax-free kopen. Een tray met 24 blikjes Heineken is 1 eenheid. Maar bier, ook Heineken, daar is hier welk aan te komen. Originele whisky is echter niet vrij te koop. De firma Al Ahram heeft het monopolie op drankverkoop. Wat sterke drank betret is er alleen fake te koop. De eerste keer dat ik hier in Luxor naar de drankwinkel ging (de Drinkies a laLuxor dat zijn een paar kioskjes in de Koptische wijk - 's zondags gesloten) dacht ik: wouw, ze hebben hier alles. Tot ik beter keek. De bekende vierkanten fles met gouden etiket met rood/zwart/blauw of groen, bleek niet het merk 'Johnnie Walker' te dragen, maar 'Johnnie Wander'. Zo bleek de rum 'Balardi' te heten en als je je fantasie gebruikt weet je zo de andere merken te verzinnen. Ongelooflijk, dat de echte merken dat toestaan. En het is de officiele drankenhandel die het doet. Enfin, de echte stuff doet dienst als smeermiddel. Als je bijv. een vergunning nodig hebt kan het snel geregeld worden na overhandiging van zo'n fles. Er ook wel andere probate middelen. Zoals die zwarte blokjes die je bij ons in een cofeeshop aanschaft. Maar dan begeef je je wel op glad zand (ik maak maar even een variant op glad ijs).

Vanmiddag heerlijk gezeild op de Nijl met een felucca (traditioneel zeilschip, al in defaraonische tijden bekend. Mo was de captain. Hij had langniet meer gezeild en genoot nogmeerdan wij. De Queen Katreen (thans Queen Cathireen geheten - moet eens nagaan of Mo's broer Ahmed die een tijdje terug dit schip opknapte die spelling heeft ingevoerd) is door oom Hussaynverkocht aan neef Mahmoud. Was al bezet vandaag en daarom voeren we met de Mama Africa.Onderweg heerlijke vis uit de Nijl gegeten.

Het was weer een zalige, zonovergoten dag.

Salaam.

P.S.'0' reacties op de laatste aflevering. Wat is er aande hand?

Es fahrt ein Zug nach nirgendwo

Prima reis gehad met de nachttrein naar Luxor. We hadden een kaartje van een grote taxi (nodig voor onze flinke hoeveelheid bagage) en dus deze man gebeld: Osama. Kwam keurig op tijd. Vond het wel erg gezellig met ons. Bleef koffiedrinken in de stationsrestauratie. Hilde mijmerde over een liedje: Es fahrt ein Zug nach nirgendwo (Lidy en Didi: umlaut lukt me niet). Ik moest aan Osama uitleggen waar het liedje over ging. Sip gezicht. Osama mis mabsoed (niet happy). Waarom niet? Zonder ons ongelukkig, wil mee naar Luxor. Nou, we hebben hem vrolijk uitgezwaaid... Toen kwamen de sms-jes....

Toen we lunchten bij het Marriott-hotel in Cairo zagen we daar het nationale voetbalteam vanZambia voorbij schuiven. Speelden die avond tegen Egyptein de voorronde vanhet Wereldkampioenschap. 's Avonds Mo aan de telefoon die zeer treurig reageerde toen ik vroeg hoe het met hem ging. Ik vroeg geschrokken ofer wat ergs gebeurd was? Ja, Egypte-Zambia 1-1.18 Miljoen Egyptische mannen in mineur. Die willen vanavond niet met hun vrouw slapen, hoor, was zijn voorspelling. Dat lijkt me een zegen voor het land, zei ik, er zijn hier al veel te veel mensen (80 miljoen). Van mij mogen ze vaker slechtspelen!Ik sprak de eerste ochtend in Cairo in hotel Flamenco 2 Nederlanders die hier vaak komen voor waterprojecten. De toekomst doet ht ergste vrezen. In 2050 130 miljoen mensen. En dan te weten dat maar 5 tot 10% van het grondoppervlakte voor bewoning ontwikkeld is. Alleen de strook langs de Nijl. De rest is pure woestijn.

Onze villa bevalt ons prima. 3 slaapkamer, 3 badkamers, grote salon, keuzen en zeer groot balkon met zitjes. Goed uit te houden dus.

Vanavond eten bij Mo's familie. We hebben taartjes meegenomen van El Abd, de beste patisserie van Cairo.

Salaam, ook van Mutti

Mutti

Hilde is keurig op tijd gearriveerd. Althans, zo soepel ging het niet. Ze was zo vrij geweest het gekochte visum (een sticker) al in haar paspoort teplakken voor ze bij de douane kwam. Die ontstoken in woede omdatze de sticker op de binnenkant van de kaft had geplakt, in plaats van op een visa-bladzijde.Na het nodige gesteggel besloten ze dan binnenin te stempelen en er een verhaal bij te schrijven (nee, helaas kriebels die ik niet kan ontcijferen).

Al gauw bleek dat we tot verdriet van Hilde voor moeder en dochter worden aangezien. Deed ons denken aan Tunesie, waar de kamelendrijver Hilde tot 'Mutti' had gebombardeerd. Enfin. jullie snappen al hoe het hier verder gaat. Vandaag was ze maar wat blij dat ze 'haar dochter' te hulp kon roepen. Hilde is te vriendelijk voor de doortrapte figuren bij piramiden. Ik lette even niet op en een kamelenjongen had haar in zijn greep. En letterlijk figuurlijk, als jullie begrijpen wat ik bedoel. Het begon met poseren voor een foto, maar voor ze er erg in had zat ze in een houdgreep, hup in het zadel van de kameel en vervolgens die kameel omhoog. Paniek. Toen kwam er een handlanger die mij op zijn kameel wilde hebben. Nou, dat feest ging niet door. Vervolgens onderhandelingen over het 'losgeld'. Zodra de kameel was opgestaan begon de schurk bij Hilde om geld te bedelen. Die verwees fijntjes naar haar dochter. Na enige dreigende taal van mijn kant zakte de kameel weer door de knieen en kon ze eraf. Ik vroeg vervolgens wat ze dan wilden? Nou LE 100, alleen al voor de kameel. Ik gaf ze LE 20 (E 2,50) met de mededeling 'kifaya' (genoeg) en dreigde vervolgens de politie te roepen. Toen bonden de schurken gauw in!

Verder allervriendelijkste luitjes hier hoor. Gisteren volle dag gehad. 's Ochtends de ibn Tulun moskee en de mooie oude huizen, daarna het Egyptisch museum en vervolgens mijn vrienden de Suf-dansers. 12 uur uit en thuis en Mutti versleten.

Even voor Didi (die van Dodo): gisteren eindelijk weer eens een wc categorie G aangetroffen. Ik dacht dat ze nier meer bestonden. Even uitleg: 20 jaar geleden hebben we een categorie-indeling voor de toiletten in Egypte ingevoerd. Het ergste is GG (gigantisch goor). G is dus gewoon goor.

Zo, dat was het even voor de zondag. Morgenavond gaan we op de nachttrrein naar Luxor. De volgende aflevering komt uit Luxor.

Salaam, van Mutti en dochter

Jippieeeeeeeee

NA'AM (ja in Standaard Arabisch). AIWA (ja in Egyptisch). Geslaagd! Met vlag en wimpel, dus de certificaten durf ik wel op te hangen op mijn werkkamer in Alkmaar. Naast het certificaat dat ik op het Nassermeer de kreeftkeerkring ben gepasseerd. Dat kostte toch veel minder energie. De Egyptenaren leren Standaard Arabisch op school, en dan beheersen ze de spreektaal al. Als wij buitenlanders beide tegelijk willen leren is dat dus lastig, zeker omdat Standaard grammaticaal erg ingewikkeld is en woorden juist wel of juist niet gelijk zijn, of enigszins gelijk.

Ik heb het gevoel ik met Egyptisch een flinke stap heb gezet. Zullen Mo's moeder en oma Zeinab fijn vinden. Kunnen we zonder Engelse vertalingen communiceren.

Goozi Mo is terug naar Luxor. Voelde zich steeds niet jofel. Vooral duizelig. De huiskamerdiagnose, om met Emile (dank voor het medisch advies) te spreken, is denk ik: virus. Niets lastiger dan een zieke man, he dames. Ik heb hem al voor 'mopperkont' uitgemaakt. Hij moestmorgen sowieso plaats maken voor de volgende gast: Hilde. Werk aan de winkel voor Catharina Tours.Vaste prik: rondje piramiden en Egyptisch museum. De rest naar keuze. Een avondje Sufi-danserswordt dringende aanbevolen. Hoop dat de longen Hilde niet teveel problemen geven. Datwordt sprayen in die smog hier. Maandagavond gaan we met denachttrein naar Luxor.Prachtig appartement met zicht op de Nijl geregeld. Voor de insiders: de eerste verdieping (witte waranda) in het eerste Younnis-huis.

Prachtig weer vandaag. Als ik die maartse buien voorspeld zie op BVN heb ik met jullie te doen hoor! Het was de afgelopen weken niet zo warm hier, maar toch wel rond 20 C. 's Nachts en 's avonds echter kil. Nu niet meer. Een paar dagen geleden flinke storm. Er was ook regen voorspeld. Er zijn denk ik 3 druppels gevallen.

Vanavond met Nobuko (de Japanse medestudente) naar Carmina Burana in het Opera House. Vooraf eten op Zamalek.

Zo, jullie zullen het weer een paar dagen zonder mij moeten doen.

Salaam

Beestenbende

In mijn buurt zijn heel veel zwerfhonden. 's Avonds en 's nachts gaan ze flink tekeer. Op de ochtend dat ik de girls van de trein haalde (5.30 uur) hadden ze een soort vergadering denk ik: een hele troep samengeschoold. Brrr. Het zou me niet verbazen als ze rabies overbrengen dus ik ga er met een grote boog omheen. Ik heb eens een nachtmerrie over een aanval door een hond gehad nadat ik ter voorbereidig van een reis naar Thailand 's avonds laat in een reisboek een waarschuwing over de plaatselijke honden had gelezen.

Het wemelt hier ook van de scharkminkelige katten. Heel wat anders dan die obese in-en-in verwende luiwammessen in Nederland. Veel katten staan heel hoog op de poten. Duidelijk een ander ras dan bij ons. Over katten gesproken, nou ben ik er nog niet achter waar de borden 'Kitkat' die ik regelmatig zie op duiden. Er is zelfs een Kitkat-plein.Het woord kitkat doet me altijd denken aan een klant van mijn vader die het over een blik 'kattekit' had. Mijn jonge oompje (5 jaarouder) en ik gingen in vakantietijd mijn vader met de melkwijk helpen. Iedere keer als die vrouw het k-woord gebruikte lagen wij dubbel van het lachen. Puberhumor.

De Engelse dame die een keer bij mij kwam eten vertelde dat er een rat voor haar voeten wegsprong toen ze bij mij voor de deur uit haar taxi stapte. En zij memoreerde even een volkswijsheid dat als je 1 ziet er minstens 100 zijn. Ik heb zelf ook iets donkers over mijn pad zien wegschieten. Ik ga er maar van uit dat zij banger zijn voor mij dan ik voor hen (ahum).Kortom, een beestenbende hier.

Sakaam