Examen Standaard Arabisch gedaan. Tijd te kort, maar verder ging het wel aardig. Mijn Zweedse buurvrouw stierf van de zenuwen en wist de meest simpele dingen niet meer. Ze is al een keer gezakt en als ze het nu niet haalt heeft dat forse financiele gevolgen. Bij mij is het alleen voor de eer, dus waar maak ik me druk om...

Gisteren bij Arabisch moest de Amerikaanse Pam een dialoog doen over een taxirit. Ze begon met de medestudent die de taxichauffeur speelde haar exacte adres te vertellen. De lerares greep in: NOOIT je exacte adres vertellen aan een taxichauffeur, laat je NOOIT precies voor je deur brengen enz. Bloedlink (inbraken). Wij verbaasd natuurlijk. Nou stap ik steeds op de hoek van mijn straat uit en loop naar mijn poort als de taxi weg is, maar hier werden we nerveus van. Natuurlijk bevestigde Mo haar advies. Big city waar allemaal hele nare dingen gebeuren.

Moest mijn visum verlengen. Op naar een heel groot kantoor van het ministerie van Binnenlandse Zaken op Midan Tahrier (het beroemde museum is ook daar). Een wirwar van mensen en kantoortjes. Alleen Arabische bordjes, maar westerlingen worden door alle mannetjes in dezelfde richting gewezen. Had pasfoto gelukkig al bij me. Formulier invullen, kopietje van paspoort en voor 11,5 LE (ca E 1,50) was het binnen 3 uur geregeld. De pasfoto die ik inleverde had al E 2,50 gekocht thuis. Het is een wonder dat mijn paspoort na die 3 uur bij het juiste loket klaar lagen. Ik mag blijven tot eind augustus!! Achter de loketten (minstens 50 in de gang waar ik moest zijn) zie je allemaal ongeordende bergen papier enuitpuilende kasten. Gedurende de wachttijd naar de bookshop van de American University in Cairo geweest. Een walhalla, maar ik heb me ingehouden. Die 40 kg mogen geen 50 kg worden. Wel Judges and political reform in Egypt gekocht. Wist dat het uit zou komen want als ik in Egypte ben neem ik altijd een boekje over de uitgaven van AUC mee.

Salaam